Έννοια του δογματισμού

Τι είναι ο δογματισμός:

Ο δογματισμός αναφέρεται, με γενικό τρόπο, στην τάση να υιοθετούνται ορισμένες αρχές ή δόγματα με απόλυτο και κατηγορηματικό τρόπο, χωρίς να γίνονται δεκτές ερωτήσεις.

Η λέξη δογματισμός είναι αρσενικό ουσιαστικό που προέρχεται από τα λατινικά δογματισμός, και αποτελείται από «δόγμα», «αρχή», «σκέψη» και την κατάληξη –ϊσμός, που υποδηλώνει ότι πρόκειται για δόγμα, σύστημα, σχολείο ή κίνημα.

Σε άλλους τομείς γνώσης, όπως η επιστήμη, ο δογματισμός χρησιμοποιείται συχνά για να αναφερθεί σε μια σειρά από αξιώσεις ή αρχές που είναι αδιαμφισβήτητες.

Λέγεται επίσης ότι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι οι ισχυρισμοί τους θεωρούνται ως ανυπόφοροι όταν στερούνται πρακτικής επαλήθευσης ή πραγματικής επίδειξης, προκαλούνται από δογματισμό, από τον οποίο ακολουθεί η υποτιμητική χρήση της λέξης.

Για τη θρησκεία, ο δογματισμός επισημαίνει το σύνολο των αρχών ή δογμάτων που συνθέτουν το χριστιανικό δόγμα, που διδάσκει και κηρύσσεται από την Εκκλησία στους οπαδούς της και βασίζεται στην αρχή της πίστης. Η θεμελίωσή του προέρχεται από την υπέρτατη εξουσία του Θεού και ως εκ τούτου είναι αδιαμφισβήτητη.

Δογματισμός και σκεπτικισμός

Στη φιλοσοφία, ο δογματισμός βρίσκει το αντίθετο πρόσωπό του στον σκεπτικισμό, ο πρώτος αντιπροσωπεύει τη διάθεση εκ των προτέρων προς την αποδοχή των καθιερωμένων αληθειών και η δεύτερη επιβεβαιώνει την εξουσία της με την ικανότητα να αμφιβάλλει και να αμφισβητεί συνεχώς. Υπό αυτή την έννοια, ο σκεπτικισμός θεωρούσε «δογματικούς» όλους εκείνους τους φιλόσοφους που παραδέχτηκαν οποιαδήποτε αλήθεια πέρα ​​από την εμπειρία και επέκριναν την αφέλεια εκείνων που έδειξαν άνευ όρων τήρηση των δογμάτων ή πεποιθήσεων της κοινής λογικής χωρίς κριτική βάση.

Ετικέτες:  Εκφράσεις-Δημοφιλή Επιστήμη Γενικός